Ποιες κλάσεις φόρτισης πρέπει να πληροί ένα σύστημα σκαλωσιάς για υποστήριξη βαρέων τοιχοποιιών;

Η υποστήριξη τοιχοποιίας διαφέρει από τις σκαλωσιές γενικής πρόσβασης

Ένα σύστημα σκαλωσιάς που χρησιμοποιείται για υποστήριξη βαρέων τοιχοποιιών δέχεται φορτία που διαφέρουν ουσιαστικά από εκείνα μιας τυπικής σκαλωσιάς πρόσβασης που χρησιμοποιείται για βαφή ή ελαφριά ηλεκτρολογικά έργα. Η διαφορά δεν αφορά μόνο το συνολικό βάρος — αλλά τον τύπο της φόρτισης, την κατανομή των δυνάμεων και τη διάρκεια εφαρμογής αυτών των δυνάμεων.

Οι σκαλωσιές υποστήριξης τοιχοποιίας πρέπει να αντέχουν στοίβες τούβλων ή λίθων, παλέτες κονιάματος και τους εργαζόμενους που τα τοποθετούν. Τα φορτία είναι συγκεντρωμένα, συχνά ανομοιόμορφα κατανεμημένα, και διαρκούν ημέρες ή εβδομάδες καθώς προχωρά το έργο τοιχοποιίας. Μια σκαλωσιά που είναι απόλυτα επαρκής για μια ομάδα που εκτελεί τελική επεξεργασία γυψοσανίδων μπορεί να είναι επικίνδυνα ανεπαρκής για την ίδια ομάδα που τοποθετεί σκυρόδετα τούβλα.

Το ευρωπαϊκό πρότυπο EN 12811-1 ορίζει έξι κλάσεις φορτίου λειτουργίας για εργασιακές σκαλωσιές. Αυτές οι κλάσεις καθορίζουν το ομοιόμορφα κατανεμημένο φορτίο και το συγκεντρωμένο φορτίο που πρέπει να αντέχει η σκαλωσιά. Για βαριά υποστήριξη τοιχοποιίας, οι σχετικές κλάσεις ξεκινούν συνήθως από την Κλάση 3 και φθάνουν μέχρι την Κλάση 6, ανάλογα με τα συγκεκριμένα υλικά και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται.

Οι Έξι Κλάσεις Φορτίου Σύμφωνα με το EN 12811-1

Το πρότυπο EN 12811-1 είναι το ευρωπαϊκό πρότυπο που καθορίζει τις απαιτήσεις απόδοσης και τις μεθόδους δομικού σχεδιασμού για σκαλωσιές πρόσβασης και εργασίας. Αντικατέστησε παλαιότερα εθνικά πρότυπα, όπως το βρετανικό BS 5973, εισάγοντας μια πιο αυστηρή, βασισμένη στον σχεδιασμό προσέγγιση.

Οι έξι κλάσεις φόρτισης ορίζονται ως εξής:

Οι προσωρινές κατασκευές κλάσης 1 και κλάσης 2 χρησιμοποιούνται για εργασίες που δεν απαιτούν αποθήκευση υλικών και εξαρτημάτων κατασκευής. Η κλάση 3 είναι η ελάχιστη για γενικές κατασκευές, όπου πραγματοποιείται κάποια αποθήκευση υλικών στην πλατφόρμα. Οι κλάσεις 4 έως 6 αφορούν την υποστήριξη βαρέων τοιχοποιϊών.

Τι σημαίνουν πραγματικά οι κλάσεις 4, 5 και 6 επί τόπου

Μια προσωρινή κατασκευή κλάσης 4 (ομοιόμορφο φορτίο 3,0 kN/m², συγκεντρωμένο φορτίο 2,0 kN) είναι εγκεκριμένη για την κατασκευή τοίχων από τούβλα και από μπλοκ, όπου τα υλικά τοποθετούνται στην πλατφόρμα σε μέτριες ποσότητες. Ένα τυπικό παλέτα τούβλων ζυγίζει περίπου 1,5 έως 2,0 τόνους, αλλά αυτό το φορτίο κατανέμεται σε όλη την επιφάνεια της πλατφόρμας. Η κατάταξη για συγκεντρωμένο φορτίο είναι πιο σημαντική για την τοπική πίεση από μια στοίβα μπλοκ ή για το σημειακό φορτίο από ένα δοχείο μορτάρου.

Η Κλάση 5 (4,5 kN/m², 3,0 kN συγκεντρωμένο) αυξάνει την ικανότητα για βαρύτερα τοιχοποιίας—πέτρινη επένδυση, μεγάλης μορφής σκυρόδεμα, ή καταστάσεις όπου πολλαπλά παλέτα τοποθετούνται στην ίδια πλατφόρμα. Η διαφορά μεταξύ Κλάσης 4 και Κλάσης 5 δεν φαίνεται μεγάλη στο χαρτί, αλλά στον χώρο εργασίας είναι η διαφορά μεταξύ ενός σκαλωσίματος που αισθάνεται σταθερό κάτω από τα πόδια και ενός που τρέμει και παραμορφώνεται όταν ένας ερπυστριοφόρος τοποθετεί ένα παλέτα.

Η Κλάση 6 (6,0 kN/m², 3,0 kN συγκεντρωμένο) είναι η βαρέως τύπου κατηγορία. Αυτή είναι η κατηγορία που καθορίζεται για την εγκατάσταση προκατασκευασμένων πλακών σκυροδέματος, μαζικής πέτρινης τοιχοποιίας, ή οποιασδήποτε κατάστασης όπου το σκαλώσιμα υποστηρίζει αποτελεσματικά ένα μικρό αποθηκευτικό χώρο υλικών σε ύψος. Οι δομικές απαιτήσεις σε αυτό το επίπεδο απαιτούν κατακόρυφα στοιχεία μεγαλύτερης διαμέτρου, μικρότερες αποστάσεις μεταξύ των διαστημάτων και πιο ανθεκτική στήριξη. .

Η Διάταξη «Μερικής Φόρτισης Επιφάνειας» Που Αλλάζει Τα Πάντα

Μία από τις λιγότερο προφανείς, αλλά κρίσιμα σημαντικές διατάξεις του προτύπου EN 12811-1 είναι η επιτρεπόμενη φόρτιση μερικής επιφάνειας. Το πρότυπο αναγνωρίζει ότι οι φορτίσεις δεν κατανέμονται πάντα ομοιόμορφα σε ολόκληρη την πλατφόρμα. Ένα παλέτα με τούβλα που βρίσκεται σε μία γωνία δημιουργεί συγκεντρωμένο φορτίο υψηλότερο από αυτό που υποδεικνύει η μέση ομοιόμορφη φόρτιση.

Το πρότυπο λαμβάνει υπόψη αυτή την περίπτωση καθορίζοντας ταυτόχρονα απαιτήσεις για ομοιόμορφη και συγκεντρωμένη φόρτιση. Ωστόσο, η πρακτική συνέπεια είναι ότι μία σκαλωσιά που έχει εγκριθεί για ομοιόμορφη φόρτιση κλάσης 4 μπορεί να αποτύχει ακόμα και αν το συγκεντρωμένο φορτίο από ένα μόνο παλέτα υπερβαίνει την επιτρεπόμενη τιμή συγκεντρωμένης φόρτισης της κλάσης 4. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι προδιαγραφείς πρέπει να εξετάζουν και τους δύο αριθμούς, όχι μόνο την ένδειξη της κλάσης.

Ένας χώρος στη Μέση Ανατολή έμαθε αυτό το μάθημα κατά τη διάρκεια ενός έργου προσόψεως με πέτρα σε έναν ψηλό πύργο. Το σκαλωσιά είχε καθοριστεί ως Κλάσης 4 βάσει των υπολογισμών ομοιόμορφου φορτίου. Ωστόσο, οι πετροπλάκες παραδόθηκαν σε παλέτες, ο καθένας από τις οποίες ζύγιζε σχεδόν 1,5 τόνους, και η γερανογέφυρα τις τοποθέτησε στην πλατφόρμα σε συγκεκριμένες θέσεις που καθορίζονταν από την πρόσβαση του ανελκυστήρα. Τα συγκεντρωμένα φορτία σε αυτά τα σημεία υπερέβησαν την κατάταξη Κλάσης 4. Το σκαλωσιά κράτησε—με δυσκολία—αλλά η παραμόρφωση ήταν ορατή, και ο μηχανικός του χώρου διέταξε άμεση αναβάθμιση σε Κλάση 5 για τις υπόλοιπες ανυψώσεις. Η αλλαγή προκάλεσε επιπλέον κόστος και καθυστέρηση του χρονοδιαγράμματος, όλα λόγω του ότι δεν είχε ληφθεί σωστά υπόψη η διάταξη για μερικό φορτίο επιφάνειας.

Πέρα από την Κλάση Φορτίου: Διάστημα Δοκών, Τυπική Διάμετρος και Στηρίγματα

Η κλάση φορτίου μόνη της δεν αποκαλύπτει ολόκληρη την ιστορία. Η πραγματική χωρητικότητα ενός συστήματος σκαλωσιάς εξαρτάται από το διάστημα δοκών, την τυπική διάμετρο, τη διάταξη των στηριγμάτων και τις συνδέσεις μεταξύ των στοιχείων.

Για την υποστήριξη βαρέων τοιχοποιϊών, η απόσταση μεταξύ των κατακόρυφων στηριγμάτων συνήθως πρέπει να μειωθεί. Μια τυπική απόσταση 3,0 μέτρων που λειτουργεί καλά για την Κλάση 3 ενδέχεται να χρειαστεί να συρρικνωθεί σε 2,0 ή 2,5 μέτρα για την Κλάση 5 ή την Κλάση 6. Τα κατακόρυφα στήριγματα πρέπει επίσης να έχουν μεγαλύτερη διάμετρο — 60,3 mm εξωτερική διάμετρος αντί για 48,3 mm — για να αντέξουν τις υψηλότερες αξονικές φορτίσεις. .

Η διάταξη των διαγωνίων συνδέσμων έχει εξίσου μεγάλη σημασία. Τα βαρέα φορτία δημιουργούν πλευρικές δυνάμεις, ειδικά όταν η κατασκευή εκτίθεται σε ανεμοπληγία ή όταν υλικά μεταφέρονται επάνω και κάτω από την πλατφόρμα. Οι διαγώνιες συνδέσεις σε πολλαπλά επίπεδα καθίστανται υποχρεωτικές από την Κλάση 5 και πάνω.

Ο τρόπος σύνδεσης αποτελεί τον κρίσιμο παράγοντα επίτευξης της απαιτούμενης αντοχής. Ένα σύστημα με βάση τις ροζέτες, όπως το ringlock, κατανέμει τα φορτία πιο ομοιόμορφα σε όλη τη δομή, επειδή κάθε ροζέτα δέχεται συνδέσεις σε πολλές κατευθύνσεις. αυτή η πολυκατευθυντική διαδρομή μετάδοσης φορτίου σημαίνει ότι η κατασκευή μπορεί να αντέχει υψηλότερα φορτία με λιγότερο υλικό σε σύγκριση με ένα σύστημα που επιτρέπει συνδέσεις μόνο σε τέσσερις κατευθύνσεις.

Τι συμβαίνει όταν επιλέξετε λανθασμένη κλάση φόρτισης;

Η υποδιαστασιολόγηση της κατηγορίας φόρτισης μιας σκαλωσιάς για την υποστήριξη τοιχοποιίας δημιουργεί κινδύνους που ξεπερνούν την προφανή δομική αποτυχία. Το συνηθέστερο πρόβλημα είναι η υπερβολική παραμόρφωση — η πλατφόρμα καμπτόμενη υπό φόρτιση, με αποτέλεσμα την εκτροπή των αρμών κονιάματος, τη ρωγματώματα στα τελικά λιθοσώματα ή την απώλεια ισορροπίας των εργαζομένων. Μια παραμόρφωση εντός των ελαστικών ορίων ενδέχεται να μην προκαλέσει κατάρρευση, αλλά μπορεί να καταστρέψει την τοιχοποιία και να επιβάλει ακριβή επανεργασία.

Αντίθετα, η υπερδιαστασιολόγηση σπαταλά χρήματα σε υλικό που δεν είναι απαραίτητο. Μια σκαλωσιά κατηγορίας 6 είναι ακριβότερη στην ενοικίαση, απαιτεί περισσότερο χρόνο για την ανέγερσή της και περισσότερο χρόνο γερανού για την τοποθέτηση των βαρύτερων στοιχείων. Η πρόκληση για τον προδιαγράφοντα είναι να επιλέξει την κατηγορία φόρτισης που αντιστοιχεί ακριβώς στις πραγματικές συνθήκες του χώρου εργασίας, χωρίς να υπερεκτιμά ή να υποτιμά τις απαιτήσεις.

Το πλαίσιο EN 12811-1 παρέχει την τεχνική βάση για την επίτευξη αυτής της αντιστοίχισης. Ωστόσο, το πρότυπο λειτουργεί μόνο εάν ο προδιαγραφέας εκτιμήσει με ακρίβεια τα πραγματικά φορτία — όχι μόνο το βάρος των υλικών, αλλά και τα δυναμικά φορτία από τη μετακίνησή τους, τα συγκεντρωμένα φορτία από την αποθήκευση και τη διάρκεια αυτών των φορτίων. Ένας σκαλωσιάς που είναι επαρκής για μία μέρα ελαφριάς εργασίας με τούβλα μπορεί να είναι ανεπαρκής για μία εβδομάδα βαριάς εργασίας με πέτρινη επένδυση, ακόμα και αν η κατάταξη φορτίου είναι η ίδια, επειδή η συνολική επίδραση επαναλαμβανόμενων κύκλων φόρτισης μπορεί να προκαλέσει την χαλάρωση των συνδέσεων με την πάροδο του χρόνου.

Οι κατασκευαστές, όπως η STL Sun, που παράγουν συστήματα σκαλωσιάς με σταθερή απόσταση ροζέτας, ομοιόμορφες διαστάσεις περικοχλίων και πιστοποιημένες βαθμίδες υλικού, παρέχουν στους προδιαγραφείς την εμπιστοσύνη ότι η κατάταξη φορτίου αντικατοπτρίζει την πραγματική απόδοση επιτόπου. Το πρότυπο καθορίζει το ελάχιστο· η ποιότητα κατασκευής καθορίζει εάν αυτό το ελάχιστο επιτυγχάνεται με αξιοπιστία σε κάθε βάρδια, καθημερινά.